ikiyüzlülük – Ekonet Haber

Dünya Suskun, ABD Köle, İsrail Katliamda!

Aziz Dağtekin — Sat, 11 Apr 2026 13:54:34 +0000

Aziz DAĞTEKİN Yazdı

Birleşmiş Milletler Genel Sekreter Sözcüsü Stephane Dujarric’in New York’tan yükselen feryadı, sadece kuru bir istatistik yığını değil, insanlık tarihinin en karanlık sayfalarına eklenen yeni bir utanç vesikasıdır. İsrail’in Lübnan topraklarında estirdiği terör, 2 Mart’tan bu yana 1900’e yakın masum canı toprağa düşürmüş, 6 binden fazla insanı ise sakat bırakarak ömür boyu sürecek bir acıya mahkum etmiştir. Bu rakamlar, sadece sayılar değil, her biri bir annenin gözyaşı, bir çocuğun çığlığı, bir babanın çaresizliğidir.

Lübnan Sağlık Bakanlığı’nın çarşamba günü bildirdiği 300’den fazla ölüm ve 1100’den fazla yaralı, bu vahşetin sıradan bir çatışma değil, sistematik bir soykırım girişimi olduğunu haykırmaktadır. Sur kentinde bir ambulansa düzenlenen alçak saldırıda iki acil müdahale görevlisinin şehit edilmesi, bu katil zihniyetin hiçbir kutsala, hiçbir insani değere saygı duymadığının en bariz kanıtıdır. Sağlık sisteminin kritik düzeyde aşırı yük altında olduğu bir coğrafyada, hastaneleri, ambulansları hedef almak, doğrudan insanlığı hedef almaktır. Bu, Cengiz Han’ın, Haçlıların, Nazi Almanyası’nın barbarlığını aratmayan bir vahşettir.

Peygamber Katili Zihniyetin Kanlı Mirası

Bu kanlı mirasın kökenleri, tarihin derinliklerine uzanır. Mazlumun canına kıymayı, kan dökmeyi, acı çektirmeyi adeta bir ayin, bir bayram addeden, peygamber katili Siyonist bir ırkın kadim nefretidir bu. Onlar için insan hayatı, bir piyon, bir araçtır; Büyük İsrail hayali uğruna feda edilecek bir hiçtir. Bu zihniyet, binlerce yıldır süregelen bir zulüm silsilesinin günümüzdeki en acımasız temsilcisidir. Bu, sadece Lübnan veya Gazze değil, tüm insanlığın vicdanına saplanan bir hançerdir. Bu barbarlık, medeniyetin değil, vahşetin ta kendisidir.

Dünya Milletlerinin Utanç Veren Sessizliği ve ABD’nin Köleliği

Bu aymazlık ve vahşet karşısında dünya milletlerinin sessizliği ise tarihin en büyük utançlarından biri olarak kaydedilecektir. Hürriyetten, insan haklarından, demokrasiden dem vuran Batı medeniyeti, özellikle de Amerika Birleşik Devletleri, bu soykırım karşısında ya kör, ya sağır, ya da dilsiz kalmıştır. Dahası, ABD, bu katliamların baş aktörü İsrail’e sınırsız destek vererek, kendi değerlerini ayaklar altına almış, uluslararası hukuku çiğnemiş ve tarihin en büyük kölelik anlaşmalarından birine imza atmıştır. Özgürlük heykeli, Siyonist vahşetin gölgesinde bir utanç abidesine dönüşmüştür. Bu ikiyüzlülük, sadece Ortadoğu’da değil, tüm dünyada adalete olan inancı derinden sarsmakta, gelecek nesillerin hafızasında silinmez bir leke bırakmaktadır.

Ey dünya! Nereye kadar bu sessizlik? Nereye kadar bu aymazlık? Tarih, bu zulme sessiz kalanları da, bu zulmü işleyenleri de affetmeyecektir. Vicdanlar uyanmadıkça, bu kanlı oyun devam edecektir.

Volkswagen’in Karanlık Geçmişi Tekrarlanıyor: Savaş Suçlarına Ortaklık İddiası

Editör — Sat, 28 Mar 2026 10:53:01 +0000

Alman otomotiv devi Volkswagen, skandallarla dolu geçmişine bir yenisini ekliyor! Şirketin CEO’su Oliver Blume’un ağzından çıkan itiraflar, Osnabrück’teki fabrikanın, soykırımcı İsrail’in “Demir Kubbe” hava savunma sistemi için parça üretimine dönüştürüleceğini gözler önüne serdi. Bu hamle, Almanya’nın katil İsrail rejimine verdiği utanmaz desteğin yeni ve kan dondurucu bir kanıtıdır.
Almanya’nın İkiyüzlü Politikası ve Volkswagen’in Savaş Suçlarına Ortaklığı
Dünya, İsrail’in Filistin’de estirdiği teröre karşı ayağa kalkarken, Almanya’nın bu soykırımcı devlete kucak açması kabul edilemez. İran savaşının ortasında güç kaybeden İsrail’e can simidi uzatan Berlin, bir kez daha tarihin yanlış tarafında yer alıyor. Volkswagen’in bu kirli anlaşmaya dahil olması, sadece ticari bir karar değil, aynı zamanda insanlık vicdanına saplanan bir hançerdir.
Oliver Blume, şirketin zayıf talepler ve Çin rekabetiyle boğuştuğunu bahane ederek, Osnabrück tesisine “yeni bir işlev” kazandırmayı hedeflediklerini belirtti. Ancak bu “yeni işlev”, masum kanı döken bir rejimin silahlanmasına hizmet etmekten başka bir şey değil. Blume’un “Volkswagen doğrudan silah sistemleri üreticisi olmayacak, faaliyetlerimiz askeri taşıma ve lojistik üzerine yoğunlaşacak” şeklindeki zavallı savunması, gerçekleri örtbas etmeye yetmiyor. Rafael Advanced Defense Systems ile yapılan stratejik ortaklık görüşmeleri, Demir Kubbe için ağır hizmet tipi kamyonlar ve jeneratörler gibi kritik bileşenlerin üretileceğini açıkça ortaya koyuyor. Bu, savaş makinesinin doğrudan bir parçası olmaktır!
Alman Hükümetinden Skandal Onayı: İstihdam Bahanesiyle Kanlı Ticaret
Alman hükümet yetkilileri, Volkswagen ve Rafael arasındaki görüşmeler hakkında yorum yapmaktan kaçınsa da, “Almanya’daki istihdamı güvence altına alacak her türlü girişimi memnuniyetle karşılıyoruz” diyerek bu kanlı projeye yeşil ışık yaktı. Yaklaşık 2 bin 300 kişinin çalıştığı Osnabrück tesisindeki istihdamı koruma bahanesiyle, Almanya’nın savaş suçlarına ortak olması, tarihin en büyük ikiyüzlülüklerinden biridir. Avrupa’nın yeniden silahlanma sürecinde olduğu bir dönemde, Volkswagen’in binek araç bölümündeki kayıplarını masumların kanıyla telafi etme stratejisi, mide bulandırıcıdır.
Hukukçulardan ve Siyasetçilerden Sert Tepki: “Savaş Suçlarına Ortaklık!”
Volkswagen’in bu utanç verici hamlesi, Almanya’da büyük bir siyasi ve hukuki tartışmayı beraberinde getirdi. Sol Parti Milletvekili Mirze Edis, İsrail ile yapılacak bir savunma işbirliğinin, Berlin’i “savaş suçlarına ortak” edebileceği uyarısında bulunarak, “Başka hayatları feda ederek iş güvencesi sağlamayı düşünemeyiz” dedi. Hukuk uzmanları Torsten Menge ve Aidan Simardone ise Uluslararası Adalet Divanı’nın kararlarına atıfta bulunarak, soykırım ve insan hakları ihlallerine karışmış bir orduya ekipman sağlamanın, Almanya’nın uluslararası hukuk yükümlülüklerini ihlal edeceğini vurguladı. Uzmanlar, Volkswagen’in Nazi dönemi geçmişini hatırlatarak, şirketin yeniden bir çatışma bölgesine üretim yapmasının “trajik” olduğunu belirtti. Bu, sadece trajik değil, aynı zamanda affedilmez bir ihanettir!

Sembolik Görüşme, Stratejik Kuşatmada ABD’nin Suriye İkilemi!

Editör — Sat, 08 Nov 2025 23:03:00 +0000

Editör Yorumladı

ABD’nin Ortadoğu’daki politikaları uzun süredir “demokrasi”, “özgürlük” ve “insan hakları” söylemleriyle meşrulaştırılıyor. Ancak sahadaki gerçeklik, bu söylemlerin ardında yatan çıkar merkezli, baskıcı ve çifte standartlı bir stratejiyi açıkça ortaya koyuyor. DEAŞ’ın doğuşu ve yükselişi de bu çerçevede ele alınmalıdır.

Örgüt bir anda ve kendiliğinden ortaya çıkmadı. Irak işgali sonrası çöken devlet yapısı, ABD’nin kurguladığı güç boşluğu ve bölgesel mühendislik politikaları bu zemini hazırladı. Bu boşluk, terör örgütlerinin “kullanışlı düşman” rolünü oynaması için elverişli hale getirildi.

ABD’nin DEAŞ’ı doğrudan kurduğu yönündeki iddialar tartışmalı olsa da, örgütü dolaylı biçimde eğitip donatan, silah akışlarını denetlemeyen, bölgeyi istikrarsızlığa sürükleyen politikaları inkâr edilemez. Suriye’deki çatışmaların derinleşmesi, İsrail’in güvenliğini merkeze alan Washington stratejisiyle yakından ilişkilidir. Çünkü ABD için Suriye meselesi hiçbir zaman sadece Suriye olmamıştır; mesele, İsrail’in bölgesel üstünlüğünü garantilemek, İran’ı çevrelemek ve Rusya’nın nüfuzunu sınırlamak olmuştur.

Bugün ABD, Şam yönetimiyle kurulabilecek olası temasları da yine kendi çıkar penceresinden değerlendirecektir. Şara’yı muhatap alırken “reform”, “istikrar” ya da “barış” gibi kavramları dillendirecek; ancak perde arkasında Golan Tepeleri’ndeki İsrail işgalini fiilen tanıyan, İbrahim Anlaşmaları üzerinden Arap dünyasını İsrail’le normalleşmeye zorlayan baskıcı diplomasisini sürdürecektir. Washington’un mesajı açık olacaktır:

“Ya bizimle olacaksınız, ya da ‘terörle iş birliği yapan’ rejim ilan edilirsiniz.”

Bu yaklaşım, ABD dış politikasının en belirgin karakteridir. Ahlaki meşruiyet iddiası ile reel çıkarların vahşi uyumsuzluğu. Demokrasi getirme iddiasıyla yola çıkan aynı Washington yönetimi, otoriter müttefikleriyle askeri üsler kurmaktan, insan hakları ihlalleriyle anılan rejimlerle enerji anlaşmaları yapmaktan çekinmez. “Basın özgürlüğü”nü savunurken, kendi çıkarına ters düşen her haberin üzerine “gizlilik” damgası vurur.

Bugün Suriye’ye bakıldığında da aynı tablo görülmektedir. Yıkılmış şehirler, parçalanmış toplumlar, dış müdahalelerin cehenneme çevirdiği bir ülke. Ve ABD, bu yıkımın sorumluluğunu üstlenmek yerine, yeniden “çözüm mimarı” rolüne bürünmeye hazırlanıyor. Bu, yalnızca ironik değil; aynı zamanda ahlaki bir çöküştür.

ABD’nin Ortadoğu’da güvenilir bir barış aktörü olabilmesi için önce kendi geçmişiyle yüzleşmesi gerekir. Irak’ta, Libya’da, Afganistan’da ve Suriye’de bıraktığı enkazla. Aksi halde Washington’un her yeni “barış girişimi”, bir başka halkın kaderine biçilen yeni bir baskı senaryosundan ibaret olacaktır.